Kardinaalsmuts

De Kardinaalsmuts (Euonymus europaeus) is geen opvallend gewas. Hij groeit verborgen in verwilderde hagen. De struik heeft weinig model, de bladeren zijn nogal gewoontjes, en de groene takken gaan op in de vegetatie waartussen hij groeit.


Maar in november verandert dat helemaal. De Kardinaalsmuts krijgt vierhoekige vruchten die gifroze zijn, en in die vruchten zitten knaloranje bessen. Sommige hagen zijn letterlijk roze op dit moment!

 

Donzige eik

In de Périgord groeit een tiental soorten eiken. Sommige lijken erg op elkaar, en om het ingewikkelder te maken, kruisen ze ook nog makkelijk onderling.


Dit zijn Donzige eiken (Quercus pubescens), de meest algemene soort op kalkrijke hellingen. Het is een bladverliezende eik, maar in de winter blijven de verdorde bladeren lang aan de takken zitten. Meestal zijn de bomen niet erg groot en hebben stam en takken grillige vormen.

Hij is aangepast aan droogte. De bladeren zij een beetje fluwelig aan de onderkant. De kleine eikeltjes zitten in groepjes op de takken, zonder steeltjes.

Twee esdoorns

De Montpellier-esdoorn (Acer monspessulanum) houdt van kalkrijke hellingen. Meestal zijn het struiken, maar er zijn ook prachtige bomen van vijftien meter hoog. 


In het begin van de herfst, als de nachten kouder worden kleurt hij vurig oranjerood.














 

Maar niet dit jaar. Nu, begin november, zijn de kleine drielobbige bladeren nog steeds groen, hoogstens een beetje geel of zalmroze aangelopen. Zouden de echte herfstkleuren nog moeten komen?

De Spaanse aak (Acer campestre) is een andere esdoorn met kleine bladeren. In de herfst wordt hij geel, bijna nooit oranje of rood. De bladeren hebben vijf min of meer onregelmatige lobben.
Wat de bodem betreft is de Spaanse aak minder veeleisend dan de andere soort, hij groeit bijna overal.

Hij wordt veel aangeplant in tuinen en parken. Vaak zijn de bladeren van gekweekte exemplaren wat groter dan die van wilde bomen.

Gele ogentroost

Deze plant van een halve meter hoog, met dunne stijve takken, bloeit uitbundig in september.


De Gele ogentroost (Odontites verna) heeft chlorofyl en kan dus met fotosynthese voor een groot deel in zijn eigen behoeften voorzien. Maar hij is ook een beetje parasiet: met kleine grijpvoetjes hecht hij zich ondergronds aan de wortels van naburige planten, vooral grassen, om bij hen mineralen en water te halen. Het schijnt dat ook sommige wijngaarden erge last kunnen hebben van de aanwezigheid van Gele ogentroost.

Straalscherm

De vruchten van het Straalscherm (Orlaya grandiflora) zijn typerend voor schermbloemen. Ze zijn min of meer ovaal en kunnen splijten in twee delen, elk met een zaad.


De vrucht is bedekt met rechte haren, die steviger worden als het zaad rijpt. De lange rose uitsteeksels zijn de resten van stampers, twee per bloem.

Het heeft gebloeid in juni, met teerwitte bloemen als kant op de arme droge bodem.

Geel stalkruid

Een plukje van twee decimeter hoog op de droge grond tussen de jeneverbessen. Niet moeilijk eraan voorbij te gaan. Maar wie goed kijkt ziet dat het Geel stalkruid (Ononis natrix) mooie bloemen heeft.


Als de vlinderbloemen zich openen hebben ze fijne rode streepjes op een gele achtergrond. Het grijze dons op de foto zijn de klierharen die de bladeren bedekken. Bij het aanraken kleeft de plant een beetje aan de handen. En hij laat daar ook een geur achter, niet echt aangenaam. Misschien dat dat de konijnen ervan weerhoudt het Gestreepte stalkruid te eten!







De Stalkruiden zijn vaste planten met lange taaie wortels, en boeren houden er niet van ze op hun land aan te treffen.

Sterklaver

De meeste klaversoorten zijn niet zo erg groot, maar deze, de Sterklaver (Trifolium angustifolium) steekt meestal boven de omringende vegetatie uit.
 

Alles aan deze plant is lang. De blaadjes zijn zoals het hoort bij een klaver in drieën verdeeld, maar wel erg lang uitgerekt. Ze zijn bedekt met korte donzige haren. Dat is nodig om de plant te beschermen tegen uitdrogen, hij groeit op droge, soms zandige, plaatsen.












Ook de bloemhoofdjes zijn lang, soms wel tien centimeter. Ook na de bloei zijn ze mooi!