Welkom bij Plantenwandeling !


De flora van de Périgord in het zuid-westen van Frankrijk is rijk en gevarieerd net zoals zijn landschappen. Dat nodigt uit tot allerlei plantaardige ontmoetingen, zoals u kunt zien in dit blog. U vindt hier de portretten van een honderdtal wilde planten die hier groeien. Met de seizoenen mee worden nieuwe soorten toegevoegd.

Corine, botanicus en fotograaf, organiseert voor u wandelingen en andere activiteiten in de natuur rondom flora en vegetatie van de Périgord.

Wilt u meer weten? Klik op Betreft plantenwandelingen en Agenda rechts op deze pagina.


Veel plezier !




6 december 2018

Vleugelstreepzaad


Op het kerkhof vindt men niet alleen de verlepte chrysanten van vorige maand. Aan de voet van een graftombe bloeien kleine gele bloemen.





Het Vleugelstreepzaad (Crepis sancta subsp. nemausensis) is een kleine Composiet uit het Middellandse zee-gebied die meestal aan het eind van de winter of vroeg in het voorjaar bloeit. De laatste jaren vindt men hem steeds noordelijker, en nu is hij algemeen in de Dordogne. Maar het is ongewoon dat hij begin december al bloeit.

Hij is niet alleen op begraafplaatsen te vinden maar ook in wijngaarden, tuinen en in steden op min of meer betreden plaatsen.





Zijn kleine heldergroene rozetten zijn tussen de ander planten zichtbaar lang voor de bloei begint. Het blauwgroene rozet is van een Gekroesde melkdistel (Sonchis asper), en op de afbeelding zijn tenminste acht andere plantensoorten te zien.





In de volle zon openen de bloemen zich volledig.


4 december 2018

Tamme kastanje (2)


De Tamme kastanje (Castanea sativa) heeft mooi blad, lang en regelmatig van vorm en intens groen.




In  oktober vallen de bladeren, veel eerder dan bijvoorbeeld eiken. Tenminste in een normaal jaar, dit jaar zullen we met kerst nog blad aan de bomen zien!




De bladeren van de Tamme kastanje zijn getand met fijne punten. Bacteriën en schimmels beginnen met de afbraak, te zien aan fijne zwarte puntjes op het natte blad.

Veel Tamme kastanjes vinden de dood als ze nog jong zijn, om palen te maken heb je geen grote diameter nodig. Kastanjehout rot nauwelijks en is daarom erg geschikt voor afscheidingen en palen. Vroeger werd het veel gebruikt in wijngaarden en voor de hoepels van tonnen.





De meeste kastanjebossen in de Dordogne zijn in de vorm van hakhout. Bundels dunne stammen die de opslag zijn nadat eerder bomen omgehakt zijn. De omlooptijd is tien of vijftien jaar, vaak langer omdat het bos niet 'geoogst' wordt.






Dat niet alle stammen in goede gezondheid zijn is goed te zien, de Tamme kastanje is ziektegevoelig, vooral voor boomkankers en schimmelziekten.





Deze boom is tamelijk oud, misschien is hij tachtig jaar geleden geplant. Hij is omringd door zijn nageslacht.


3 december 2018

Tamme kastanje (1)


De Tamme kastanje (Castanea sativa) is een boom die typisch is voor de Dordogne. Hij groeit overal waar de bodem arm aan kalk is. De huidige kastanjebossen zijjn de nakomelingen van de Wilde kastanjes die vroeger werden aangeplant voor de vruchten en het hout. Men - vooral de armen - verzamelde kastanjes voor het meel. De enorme stronk hieronder is wat rest van een boom ooit geplant voor zijn kastanjes, hij is bijna dood van ouderdom.






Geen reden tot wanhoop, een paar nieuwe bomen groeien naast deze methusalem.

Hier, in juni, een bloeiend kastanjebos. Luchtige toeffen van mannelijke katjes geven het bos een feestelijk aanzicht.






Mannelijke bloemen op lange katjes produceren een grote hoeveelheid pollen dat verspreid wordt door de wind. De wat stoffige geur is goed te ruiken. De vrouwellijke bloempjes zijn klein en alleen van dichtbij te zien.






Oktober is het kastanjeseizoen. De omhulsels met venijnige stekels verhinderen vraat totdat de vruchten rijp zijn en ze zich openen.





Nu kan het feestmaal beginnen. Zwijnen, dassen, muizen en vlaamse gaaien zijn grote liefhebbers en eten en eten en eten tot ze niet meer kunnen. Het lukt ze niet om alles op te eten, de bomen hebben alle kastanjes tegelijk laten vallen zodat er veel te veel zijn. Op deze manier blijven er tenminste een paar kastanjes over die kunnen ontkiemen.





Hier heeft een muis een maal genoten, en een klein naaktslakje houdt zich bezig met de restjes.



21 oktober 2018

Peerlijsterbes


Tussen de gevallen bladeren op een wandelpad zijn vruchtjes, een soort kleine peren, gevallen. Ze zijn eetbaar maar ze geven wel een vreemd gevoel op de tong. Het is beter te wachten totdat de vruchten van de Peerlijsterbes (Sorbus domestica) overrijp, om niet te zeggen rot, zijn aleer ze te eten. Over smaak valt niet te twisten, in elk geval zijn ze zoet.





Wie op deze p^laats omhoog kijkt ziet de veervormige bladeren aan dunne twijgen. Vruchten zijn er niet meer, die zijn al gevallen. De bladeren beginnen te verkleuren.





Van groen tot geel tot bruin. Op de for hieronder is het al november.






De Peerlijsterbes is een niet al te grote boom, en soms verdwijnt hij bijna uit het zicht tussen de Eiken, Haagbeuken, Kastanjes, Esdoorns en andere bomen in het Perigordijnse bos. Toch zijn ze niet zeldzaam, maar er groeien maar een paar verspreide exemplaren tussen de andere soorten; een Peerlijsterbessenbos bestaat niet.






Bij jonge bomen is de schors glad, maar bij het volwassen worden krijgt deze diepe groeven.






Dat was in de zomer...


30 september 2018

Blauw glidkruid


Deze plant groeit op vochtige plaatsen waar de grond min of meer verstoord is, bijvoorbeeld door landbouwmachines of door wroetende wilde zwijnen. Hij is tamelijk algemeen en begint aan het einde van de zomer te bloeien. Vaak komt hij massaal voor, zelfs middenin een maisveld als de zomer maar nat genoeg is. Blijkbaar verdraagt hij landbouwgif, in ieder geval als dit uitgewerkt is na de voorjaarsspuitbeurt.





Blauw glidkruid (Scutellaria galericulata) is een kleine nogal onopvallende lipbloemige, althans op het eerste gezicht. Hij heeft weinig geur vergeleken met de meeste andere Lamiaceeën.








De bloemen verschijnen altijd twee aan twee. Op de foto is te zien dat de kelken een vreemde uitstulping bovenop hebben. Waar dient deze voor? Geen idee.





Hier een goed ontwikkelde plant. In de oksels van de tegenoverstaande bladeren groeien nieiwe zijtakjes. En wat een leuke bloempjes, eigenlijk!


17 september 2018

Gelderse roos



Het is bessenseizoen, en dit jaar is er wel wat te eten voor de vogels.





Zoals bijvoorbeeld de bessen van de Gelderse roos (Viburnum opulus). De takken buigen onder hun gewicht. Ze dragen trossen van eenzadige bessen, rond en glanzend en een beetje doorzichtig.






Een zonnestraal maakt ze nog mooier. De bladeren, die gelobt zijn als die van een esdoorn, beginnen al van kleur te veranderen.






Ook de bloemen zijn niet te versmaden. Ze gaan open in mei. De kleine bloempjes binnen in het scherm zijn vruchtbaar, de grotere aan de buitenkant niet. Zij zijn er om de bloei meer zichtbaar te maken voor insecten.





De Gelderse roos is een struik die groeit op vochtige grond. Hier vormen de Gelderse rozen een haag die het zicht op de kleine beek verhindert.


6 september 2018

Moerasvaren


De meeste varens hebben een vochtige omgeving nodig om te groeien, de Moerasvaren (Thelypteris palustris) nog meer dan de andere. Deze mooie middelgrote varen is niet erg algemeen, waarschijnlijk omdat zijn favoriete leefomgeving, moerassen en natte graslanden, steeds zeldzamer wordt.





Hier groeit hij langs de beek in een nat grasland, een beetje verstopt tussen de zeggen en lissen. Uit horizontale worteluitlopers komen overal toefjes bladen tevoorschijn.





De bladen zijn mooi zachtgroen en fijn ingesneden.





De vruchtbare bladen zijn wat groter dan de andere. De randen van de deelblaadjes krullen zich om de massa's donkergekleurde sporen.





Ja, hij kan goed tegen overstromingen. Als in het voorjaar alle beekjes en plasjes overlopen, gaat hij vrolijk door met het ontrollen van nieuwe bladen richting licht.