Bergandoorn

In de laatste zonnestralen, op een grazige helling.

De Bergandoorn (Stachys recta) groeit in graslanden en akkers op kalkgrond. Hij behoort tot de Lipbloemenfamilie, en heeft, net zoals de meeste andere lipbloemigen, een vierkante stengel en tegenoverstaande bladeren.

Van dichtbij is goed te zien hoe de bloem in elkaar zit. Een patroon van donkerrode streepjes en stippels op de crème onderlip leidt bezoekende insecten naar de nectar. De vier meeldraden wijken uiteen als wijd uitgespreide armen, klaar om insecten te ontvangen.

Berggamander

Op een stenige en droge helling groeit een piepklein struikje.

De takken van de Berggamander (Teucrium montanum) lijken wel tegen de grond geplakt.

In juni bloeit hij met toefjes crèmekleurige bloemen. Zoals bij alle gamanders heeft de bloem alleen een onderlip, geen bovenlip. De meeldraden steken gewoon boven de bloembuis uit.

Een drama

Bij de meeste bloemen is het stuifmeel een soort fijn stof. Als een insect een bloem bezoekt wordt hij bedekt met stuifmeel en draagt het in zijn beharing naar een volgende bloem die aldus bestoven wordt.


Bij orchideeën bevinden zich in elke bloem twee polliniën in de vorm van een kleine knots. Aan de ene kant van de knots zit het stuifmeel, de ander kant is bedekt met lijm. Als een insect de bloem bezoekt, laat het pollinium los en plakt vast aan de kop van het insect. Precies op de juiste plek. Het beest vervolgt zijn weg met een paar rare uitsteeksel op de kop. Als hij nectar gaat halen bij een volgende bloem raakt het stuifmeel op het knotsje precies de stempel van deze en de bevruchting vindt plaats. Als alles gaat zoals het hoort.




Zie hier een kleine vlinder, een Westelijke parelmoervlinder (Mellicta parthenoides) zittend op Hondskruid (Orchis pyramidalis) in zacht avondlicht. Mooi, nietwaar?

Maar hij beweegt helemaal niet! Slaapt hij? Nee, hij is uitgeput, misschien uitgehongerd temidden van bloemen vol nectar.

Na een tijdje begint hij te bewegen en probeert zijn roltong in een bloem te stoppen. De nectar bevindt zich diep in een lange nauwe spoor. Het lukt niet, de roltong is bedekt met obstakels en kan er niet in. Polliniën van een orchidee zijn eraan vastgeplakt en verhinderen dat de roltong door een nauwe opening kan. Op de foto's zijn de polliniën te zien als kleine geel en paarse dingetjes.

Hij probeert de polliniën uit de weg te ruimen, wrijft zijn poot langs de roltong. Tevergeefs, de lijm is te sterk.

Nog een poging. Nee, het lukt niet.

Hij kan niet meer. Hij kan zelfs zijn roltong niet meer fatsoenlijk oprollen. Gaat hij overleven? Nee, als de lijm niet loslaat gaat hij dood van honger en dorst en uitputting.


Helpen met een fijne pincet, dat gaat niet, hij is te klein en te kwetsbaar. En met een wilde vlinder kan je niet naar de dierenarts gaan. Nee, onmogelijk.

Lange tongorchis

Deze vleeskleurige orchidee groeit in schraal grasland.

De Lange tongorchis (Serapias vomeracea) heeft chlorofyl maar de groene kleur is bijna onzichtbaar, er is veel rood pigment, zowel in de bloem als in andere delen van de plant. De lip is dik behaard in dezelfde kleur, blijkbaar vinden insecten dat aantrekkelijk.

Vliegenorchis

Vliegen zijn overal...

De Vliegenorchis (Ophrys insectifera) maakt bloemen die sprekend op vliegen lijken. Dit jaar bloeit het kleine orchideetje uitbundig. Nee, de jonge sprinkhanen op de foto zijn geen bloemen.

Twee akkerbloemen

In dit graanveld is de boer vergeten de randen tegen onkruid te spuiten. Des te beter voor de bloemen!  Caucalis (Caucalis platycarpos) is een klein plantje dat erg zeldzaam geworden is in de Périgord. Alleen in een paar vergeten hoekjes is het nog te vinden. Nu bloeit het, over een paar weken rijpen de zaden, rijkelijk voorzien van stekels met haken. (Zie ook hier).

Het is mogelijk om aan de Caucalis voorbij te gaan zonder hem te zien, maar het is niet mogelijk de Venusspiegel (Legousia speculum-veneris) die ernaast groeit te missen. Hij is eenvoudigweg te blauw!

Hierboven, 's morgens vroeg, zijn de bloemen nog niet helemaal open.

Als de zon warmer wordt openen de blauwe sterretjes zich helemaal.

Kruipend zenegroen

Hoog tijd om de grasmaaier te voorschijn te halen, maar wie heeft daar nou zin in? Het gras groeit, maar de bloemen ook. Het Kruipend zenegroen (Ajuga reptans) heeft het gazon in beslag genomen. Elke rechte vierkante stengel draagt tientallen blauwe bloemen.

Het blauw van de bloemen wordt benadrukt door de donkere schutbladen.

Van dichtbij gezien lijkt hij harig! Elke bloem heeft vier meeldraden, twee korte en twee lange. Gele stuifmeelklompjes steken uit de blloembuis. Onweerstaanbaar voor bestuivende insecten die voorbijkomen.