Welkom bij Plantenwandeling !

De flora van de Périgord in het zuid-westen van Frankrijk is rijk en gevarieerd net zoals zijn landschappen. Dat nodigt uit tot allerlei plantaardige ontmoetingen, zoals u kunt zien in dit blog. U vindt hier de portretten van een honderdtal wilde planten die hier groeien. Met de seizoenen mee worden nieuwe soorten toegevoegd.

Corine, botanicus en fotograaf, organiseert voor u wandelingen en andere activiteiten in de natuur rondom flora en vegetatie van de Périgord. Wilt u meer weten? Kijk op www.baladebotanique.fr.

Veel plezier !


N.B.
Met ingang van juni 2020 stopt de nederlandstalige versie van dit blog. De franstalige en engelstalige versies gaan gewoon verder. U kunt ze HIER en HIER vinden.



23 oktober 2011

Wijnstok


Op de bodem van het bos tussen de afgevallen bladeren een opvallend oranjeroze blad...






















Wie omhoog kijkt ziet er in de top van een zeker vijftig jaar oude boom meer.















Ooit had hier iemand zijn wijngaard, en sindsdien zijn de bomen gegroeid en zijn de lianen van de Wijnstok (Vitis vinifera) meegeklommen naar boven. Misschien zijn er zelfs druiven, voor de vogels daarboven...


23 augustus 2011

Duifkruid


Duizenden lila bloemen op stelen van zo'n veertig centimeter hoog wiegen in de wind. In graslanden bloeit aan het eind van de zomer het Duifkruid (Scabiosa columbaria).






















Na de bloei vinden we in de bloemhoofdjes de vruchten, elk versierd met vijf puntige zwarte stekels en een papierachtige kraag.




20 augustus 2011

Robertskruid


De kleine roze bloemen van het Robertskruid (Geranium robertianum) zijn een groot deel van het jaar te vinden langs bospaden, aan de rand van loofbos en tussen stenen op licht beschaduwde plaatsen.






















De bladeren zijn diep ingesneden en even lang als breed. Ze hebben een typische niet per se aangename geur. Vaak zijn ze net als de stengels rood aangelopen.














De vruchten hebben de vorm van een ooievaarsbek. Als het zaad rijp is droogt de snavel uit en schieten de zaden aan de basis weg.


27 juli 2011

Kruidvlier


De Kruidvlier  (Sambucus ebulus) groeit in grote meterhoge groepen op vruchtbare vaak vochtige grond. Hij is een neefje van de Gewone vlier maar is een vaste plant, geen struik. Hij heeft de typische geur van vlier, maar weeër. Als in de herfst de takken sterven, stinkt het ronduit!


Een Gouden tor (Cetonia aurata) eet hier de bloemen van een Kruidvlier. Deze kever voedt zich niet met nectar maar met pollen en meeldraden en soms ook andere delen van de bloem en de vruchten. Alvorens volwassen te worden leeft hij als een dikke witte worm een paar jaar onder de grond, in rottend hout of zelfs onderin een geraniumpot, waar hij zich voedt met verteerde plantedelen (nooit levende wortels). De Gouden tor heeft een voorkeur voor de Kruidvlier, al is hij ook te vinden op andere bloemen.



Hier is te zien dat de plant vaak tegelijk bloemen en bessen heeft.



25 juli 2011

Venushaar


Langs kalkrotsen, op een vertikaal oppervlak boven een beek of bron, dat er weinig licht is hindert niet, het Venushaar (Adiantum capillus-veneris) groeit er toch.






















Deze varentje heeft fijn gegolfde waaiervormige blaadjes aan het eind van draaddunne, zwarte steeltjes.



12 juli 2011

Rechte driehoeksvaren


Dit onopvallende varentje groeit onderaan een helling aan de rand van het bos. De fraai heldergroene bladen komen uit een lange ondergrondse wortelstok. Het is een Rechte Driehoeksvaren (Gymnocarpium robertianum).


Alleen wie bukt kan de fijn uitgesneden bladeren goed bewonderen. Bij het omdraaien van een blad (voorzichtig, kwetsbaar!) vallen aan de onderkant de sporenhoopjes in rechte rijen op.


11 juli 2011

Grote centaurie


De Grote centaurie (Centaurea scabiosa) kan droogte verdragen. De paarse bloemhoofdjes contrasteren met het dorre gras.






















Net zoals bij andere composieten (Asteraceae) zijn wat bloemen lijken in feite hoofdjes die zijn samengesteld uit vele kleine bloemen. Ze zijn omgeven door schutblaadjes die tezamen het omwindsel vormen, hieronder zichtbaar als bruingerande schubben onder het bloemhoofdje.




Bij de Grote centaurie zijn alle bloempjes buisvormig, die aan de buitenkant zijn wat groter. De mieren genieten!