Welkom bij Plantenwandeling !

De flora van de Périgord in het zuid-westen van Frankrijk is rijk en gevarieerd net zoals zijn landschappen. Dat nodigt uit tot allerlei plantaardige ontmoetingen, zoals u kunt zien in dit blog. U vindt hier de portretten van een honderdtal wilde planten die hier groeien. Met de seizoenen mee worden nieuwe soorten toegevoegd.

Corine, botanicus en fotograaf, organiseert voor u wandelingen en andere activiteiten in de natuur rondom flora en vegetatie van de Périgord. Wilt u meer weten? Kijk op www.baladebotanique.fr.

Veel plezier !


N.B.
Met ingang van juni 2020 stopt de nederlandstalige versie van dit blog. De franstalige en engelstalige versies gaan gewoon verder. U kunt ze HIER en HIER vinden.



11 juli 2011

Grote centaurie


De Grote centaurie (Centaurea scabiosa) kan droogte verdragen. De paarse bloemhoofdjes contrasteren met het dorre gras.






















Net zoals bij andere composieten (Asteraceae) zijn wat bloemen lijken in feite hoofdjes die zijn samengesteld uit vele kleine bloemen. Ze zijn omgeven door schutblaadjes die tezamen het omwindsel vormen, hieronder zichtbaar als bruingerande schubben onder het bloemhoofdje.




Bij de Grote centaurie zijn alle bloempjes buisvormig, die aan de buitenkant zijn wat groter. De mieren genieten!


29 juni 2011

Tongvaren


Onder de bladeren van de Tongvaren (Asplenium scolopendrium) groeien de sporen als een bruine fluwelige massa.


Tegen het licht in gezien vormen ze zwarte strepen op de nerven van de bladeren.

















De Tongvaren houdt niet van vlakke bodem, droogte en licht. Hij is dus te vinden op hellingen onder de bomen, vaak in de buurt van een beek of bron.















Tussen het oude blad komen in het voorjaar de krullen van jonge bladeren tevoorschijn.


7 juni 2011

Blauwe sla


Een zweefvlieg vindt te eten in deze tere blauwe bloem.


De Blauwe sla (Lactuca perennis) houdt van warmte en is daarop alleen te vinden op droge zonnige hellingen en akkers. De bloemen openen zich als de zon schijnt.














De bladrozetten lijken op die van de gewone Paardebloem, maar de blaadjes zijn wat dieper ingesneden. Net zoals deze en ook zoals andere slasoorten, die uit de moestuin inbegrepen, heeft de plant wit melksap.













De schaduw van een ander insect.




5 juni 2011

Vreemde rubia


De Vreemde rubia (Rubia peregrina) is lid van de bedstrofamilie en groeit in de Périgord overal waar bomen en struiken zijn.


Hier heeft hij zijn slordige ranken in het gaas van een hekje gedraaid.

















De stervormige bloemetjes zijn groenig-geelachtig.


















De bladeren en stengels die in het voorjaar gevormd worden blijven vaak groen tot aan het volgende voorjaar. Een paar zwarte bessen van vorige zomer zijn nog niet opgegeten door de vogels.



4 juni 2011

Glad walstro


Glad walstro (Galium mollugo) maakt witte wolken in wegbermen. Het groeit ook in grasland, en na het hooien en een regenbui zullen de bloemen wel weer tevoorschijn komen.






















De kleine bloemetjes zijn stervormig, met vier of vijf punten. Insecten komen op de nectar af.
















Zoals de andere leden van de Bedstro-familie, de Rubiaceeën, heeft het Glad walstro in een krans geplaatste bladeren. Nu zijn ze bijna onzichtbaar want bedolven onder de bloemen, maar in het voorjaar zagen ze er zò uit.




6 mei 2011

Bloemkrabspin

Ze zitten op de loer in een bloem, klaar om insecten te vangen: de bloemkrabspinnen.


Hier een van de meest opvallende soorten, Thomisus onustus, op Hondskruid (Anacamptis pyramidalis). Als zij een bloem heeft uitgezocht kan ze daar dagen blijven zitten, de grote voorpoten wijd uitgespreid om een prooi te 'ontvangen'. Omdat ze niet snel vlucht is ze makkelijk te fotograferen.

1 mei 2011

Gele lis


In beken en ander ondiep water groeien deze lange, zwaardvormige bladen. In tegenlicht zijn de kanalen waardoor de plant water en voedingsstoffen transporteert goed te zien. De afscheidingen tussen de gestapelde cellen vormen donkere stippen.


Het zijn de bladen van de Gele lis (Iris pseudacorus). Een langwerpige spin heeft zichzelf nòg langer gemaakt door zijn poten te strekken.















De bloemen lijken erg op die van de irisen die in tuinen groeien.