Jeneverbes

Op nevelige septemberochtenden veranderen de Jeneverbessen (Juniperus communis) zich in voortijdige kerstbomen. Ze zijn bedekt door spinnewebben die zichtbaar worden door de dauwdruppeltjes. De spinnen zijn daar omdat de jeneverbessen vol kleine insecten zitten die er man alles te eten vinden. De bessen zijn ook voor ons eetbaar. Ze hebben een karakteristik aroma en een bitterzoete smaak. Lekker in de zuurkool. Ja, oerhollandse jenever dankt zijn naam aan deze bessen, maar in moderne jenever is nauwelijks een spoor van jeneverbes te vinden.


Hier zijn een paar vrouwelijke takken met bessen. Ze hebben bijna twee jaar nodig om te rijpen en krijgen dan pas hun blauwe kleur.


In april-mei bloeit de Jeneverbes. Dit is een mannelijke plant op het punt van bloeien. Jeneverbessen zijn windbestuivers, bij het aanraken vliegen wolken stuifmeel op en lijkt het wel alsof er rook rondom de struiken hangt.

Wilde peen

Vergeten te maaien... In dit droge grasland groeit de Wilde peen (Daucus carota) tot op schouderhoogte. De Wilde penen ruiken naar peen van de groenteboer, maar de wortels zijn oneetbaar en vaalwit van kleur.

De gele vlekken tussen de Wilde peen zijn van het Bitterkruid (Picris hieracioides).

In een bloemscherm dat afsteekt tegen een vale augustushemel is het typisch bouwpatroon van de Apiaceae goed te zien. Waar de stengel ophoudt zit een omwindsel van smalle, gespleten blaadjes. Het scherm zelf bestaat uit enige tientallen schermpjes, elk met een omwindseltje van kleine rechte blaadjes en een bundel kleine witte bloempjes op steeltjes. De beginnende vruchtjes zijn zichtbaar als zwarte puntjes.

Middenin, een eindje boven de stengel, is een donkerder vlek zichtbaar. In ongeveer de helft van de Wilde penen zijn schermen te vinden met in het midden wijnrode bloemen.

Meestal zijn deze bloemen klein en onvolledig gevormd, maar hier hebben ze zelfs meeldraden.

Vlottende waterranonkel

Eind mei dreven overal in de Dordogne grote velden van miljoenen kleine witte bloempjes van de Vlottende waterranonkel (Ranunculus fluitans). De planten wortelen in de bodem in ondiep water en de lange stengels bereiken de oppervlakte. Vaak raken ze ontworteld en worden dan stroomafwaarts meegenomen door het water.


Na de zware regenval in de eerste week van juni was het water gestegen en de Vlottende waterranonkel nagenoeg verdwenen.

Maar nu, na een paar weken mooi weer, is de Dordogne gekalmeerd en zijn ze er weer.


Tot vreugde van deze Weidebeekjuffer, die haar eitjes aan het leggen is tussen de ondergedoken stengels.


Voor honderden zwanen is genoeg te eten te vinden in de plakken Vlottende waterranonkel. Zo ook voor dit paar.

Gele Morgenster

Zoals de naam al suggereert bloeit de Gele Morgenster (Tragopogon pratensis) alleen op zonnige ochtenden. Hier is er eentje met een paar bezoekers.


Net zoals de meeste andere leden van de familie van de Asteraceeën maakt de Gele Morgenster na de bloei zaadpluizen. De bloemhoofdjes veranderen in pluizebollen zo groot als een tennisbal.


Omdat ze zo groot zijn, zijn de details van elk zaadpluisje goed te onderscheiden. Elk zaadje is het handvat van een paraplu waarvan de baleinen onderling verbonden zijn door een dun, spinnewebachtig weefsel.

Hondskruid

Het Hondskruid (Anacamptis pyramidalis) is een veel voorkomende orchidee in de Périgord. In mei bij het begin van de bloei zijn de bloemhoofdjes klein en driehoekig, nu, in juni, worden ze meer langgerekt.

Het Hondskruid groeit in wegbermen en in grasland. Bij het maaien verspreidt de sterke zoete geur zich met het gemaaide gras.

Grote Klaproos

De zaden van de Grote Klaproos (Papaver rhoeas) hebben losse aarde nodig om te kunnen kiemen. Daarom groeit hij vooral in graanakkers die afgelopen winter of vroeg in het voorjaar geploegd zijn.

Het zaad kan jaren in de grond liggen wachten tot de tijd rijp is. Dan is er in één klap een explosie van bloemen.

Purperorchis

Alle bloemen van de Purperorchis (Orchis purpurea) lijken op poppetjes met donkerrode hoeden, maar ...

sommige dragen wijde jurken,

of een zouavenbroek met ethnisch motief,

terwijl anderen de voorkeur geven aan nauwsluitende mouwen ...


... met harige paarse stippels.

Wie zei er dat planten niet aan mode doen?