Muurleeuwebek

Als het weer meezit heeft hij bijna het hele jaar door bloemen, maar nu is de Muurleeuwebek (Cymbalaria muralis) in volle bloei. Hij wortelt in de spleten van een rots, of tussen de stenen van een oude muur of een ander verticaal vlak, het liefst niet te ver van water.

Hier groeit hij op een rots vlak boven een plek waar wat water wegsijpelt maar hij is ook te vinden boven een oude wasplaats, naast een watermolen of bij een andere ommuurde waterloop.

De kleine lila bloepmpjes, met op de onderlip twee gele bultjes, zijn onmiskenbaar, net zoals het klimopachtige blad.

 

Wit viooltje

Dit is hèt seizoen voor de kleine voorjaarsviooltjes. Meestal zijn ze blauw, maar soms staan er witte tussen. Ja, het gebeurt dat een Maarts viooltje (zie ook Voorjaarsviooltjes) witte bloemen heeft in plaats van blauwe.


Maar het plantje hier groeit op droge lemige grond, midden op een weinig betreden pad in een haagbeuken-eikenbos. Typisch een omgeving voor een andere soort, het Witte viooltje (Viola alba). Ook kleine details in de morfologie van de plant maken duidelijk dat het een aparte soort is. Maar om die te zien is een loep nodig.

Twee meter verderop op hetzelfde pad groeit een variant van het Witte viooltje met donkerder bladeren en een purperen spoor. Laten we deze "Donkerbladig viooltje" (Viola alba ssp scotophylla) noemen. Op de voorgrond zijn nog een paar bladeren met paarse nerven van het vorig jaar te zien. Onder de bloem ontvouwen zich de nieuwe blaadjes.

Overstroming

De hevige regenval van deze winter maakt dat alle beekjes buiten hun oevers treden. Een klein dal in het bos staat blank.


Deze nieuwe bladeren, wit gevlekt, zijn van de Italiaanse aronskelk (Arum italicum). Een zonnestraal tekent lichtstrepen op het wateroppervlak.















Ook dit Sneeuwklokje (Galanthus nivalis) staat onder water. Als het water over een paar dagen of weken verdwijnt groeien de planten gewoon door. Geen probleem!

Stengelloze sleutelbloem

De eerste van dit jaar! In Trémolat, op een beboste helling. De Stengelloze sleutelbloem (Primula vulgaris) is er vroeg bij dit jaar.

Paarse dovenetel

In bloei in januari: de Paarse dovenetel (Lamium purpureum). Dit kleine eenjarige plantje groeit in moestuinen en in afgeoogste maisvelden.


Of in een houtstapel, zoals hier.















 



Of naast een berg stenen.


















De planten van de Lipbloemenfamilie hebben allemaal een vierkantige stengel, tegenoverstaande bladen en bloemen met een gevlekte onderlip.

Gulden sleutelbloem

Tussen de dode bladeren van de Haagbeuk (Carpinus betulus)...


...in zes weken bloeit de Gulden Sleutelbloem (Primula veris)!

Kardinaalsmuts

De Kardinaalsmuts (Euonymus europaeus) is geen opvallend gewas. Hij groeit verborgen in verwilderde hagen. De struik heeft weinig model, de bladeren zijn nogal gewoontjes, en de groene takken gaan op in de vegetatie waartussen hij groeit.


Maar in november verandert dat helemaal. De Kardinaalsmuts krijgt vierhoekige vruchten die gifroze zijn, en in die vruchten zitten knaloranje bessen. Sommige hagen zijn letterlijk roze op dit moment!