Sneeuw!

Er is sneeuw, en zon ...


En een zwarte hond is pas écht zwart in de sneeuw!

Donkergrijze ridderzwam

Paddestoelen zijn geen planten. Ze doen niet aan fotosynthese maar zijn saprofyten, dat wil zeggen dat ze hun energie uit dood organisch materiaal halen en niet uit zonlicht. Fotosynthetische organismen als planten binden koolstof uit de lucht; heterotrofe organismen als paddestoelen gebruiken koolstof die al is vastgelegd door andere organismen. Net zoals planten hebben ze celwanden, maar deze bevatten geen cellulose maar chitine.
Paddestoelen maken deel uit van het grote rijk der Fungi, samen met gisten en schimmels en andere meest erg kleine organismen.


De Donkergrijze ridderzwam (Tricholoma terreum) groeit rond dennen en sparren, tot het invallen der vorst (en soms ook nog daarna). Hij is eetbaar, en ook nog lekker.


Hier is een deel van een heksenkring van Donkergrijze ridderzwammen. Er staat een boom in het midden, en rondom spreidt het ondergrondse mycelium zich uit. Aan de buitenkant komen de paddestoelen als sporendragende bloemen boven de grond. In de kring groeien behalve mossen nauwelijks planten, hun wortels raken hetzij verstopt door het mycelium wat ze bedekt hetzij vergiftigd door de stoffen die dit afscheidt. Buiten de kring, buiten bereik van het mycelium, groeien de grassen normaal. Als de paddestoelen weg zijn blijft de heksenkring zichtbaar.

Nat

De bladeren zijn gevallen en de takken zijn bijna leeg ...

Auto

Voor de echte liefhebber ...

... overal in het bos te vinden.

Spekwortel

In delen van West-Afrika en andere tropische gebieden zijn yams, de wortels van sommige leden van de familie van de Dioscorideaceae, basisvoedsel. Hun Franse neefje, de Spekwortel (Tamus communis) heeft ook een grote wortel maar die is absoluut niet eetbaar. Slingers met de rood-oranje bessen van deze klimplant versieren bosjes en struiken.

Het grauwe vodje op de foto hierboven was een paar maanden geleden nog groen en glimmend.

Icarusblauwtje

In warme jaren vliegt dit vlindertje tot in november. Bij zonsopgang zitten duizenden Icarusblauwtjes (Polyommatus icarus) te wachten tot de eerste zonnestralen ze weer tot leven brengen.


In rust, zoals hierboven, is het hemelsblauw van de bovenkant van de vleugels niet te zien.

Oeps! Deze heeft pech gehad. Een krabspin!

Herfstschroeforchis

De meeste orchissen bloeien in het voorjaar en de zomer, maar niet de Herfstschroeforchis (Spiranthes spiralis) die nu te vinden is in schraal begroeide graslanden. Bij veel planten zijn de bladeren en bloemen in spiraalvorm gerangschikt, maar het is niet overal zo goed zichtbaar als bij dit plantje.

De Herfstschroefdorchis is maar een decimeter hoog, en de bloempjes zijn niet groter dan een paar millimeter.